Τρίτη, 22 Μαΐου 2007

«Κυπριακό» μια παλιά πικρή ιστορία…

Θύματα ή Θύτες,

Λύση ή Διχοτόμηση


Το Κυπριακό είναι ένα πρόβλημα που ποτέ δεν άρχισε… το Κυπριακό σαν πρόβλημα υπάρχει πολλά χρόνια, απ’ τις αρχές του προηγούμενου αιώνα σχεδόν. Δεν είναι κάτι το στατικό ούτε κάτι το οποίο έκλεισε ποτέ ! Αλλά έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να πραγματευτούμε λίγο την από το 1973 και μετά περίοδο (κυρίως την περίοδο της εισβολής) και τις πρόσφατες εξελίξεις στο ζήτημα της επίλυσης (Σχέδιο Ανάν και δημοψηφίσματα).

Μιλάμε συχνά, εδώ στην Ελλάδα, για την εισβολή των Τουρκικών στρατευμάτων στο νησί χαρακτηρίζοντας το ως καταπάτηση των διεθνών συμφωνιών (βλ. Συνθήκη Λονδίνου- Ζυρίχης) και έκφραση της τουρκικής προκλητικότητας. Αλλά ποιος μιλάει για την ΕΟΚΑ β’ ; ποιος μιλάει για το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου ; ποιος μιλάει για τον Σαμψών ; ΚΑΝΕΙΣ !!! Πόσοι νέοι σήμερα γνωρίζουν αυτή την μαύρη πτυχή της ιστορίας μας ; ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ !!!

Το παραπάνω, βέβαια, δεν αμφισβητεί σε καμία περίπτωση την παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την τουρκική εισβολή, απλά δεν δίνει συγχωροχάρτι σε κανένα !!! Κι όλα αυτά τα αναφέρω γιατί δεν μπορώ να αντέξω άλλο αυτούς τους «υπερπατριώτες» που μιλούν σαν αναμάρτητοι και ρίχνουν στο πηγάδι της λήθης τα μεγάλα λάθη μας ! ! !

Ας πάμε λίγο και στα πιο πρόσφατα γεγονότα τα οποία χαρακτηρίστηκαν από έντονες αντιπαραθέσεις μέσα στην ελλαδική και στην ελληνοκυπριακή κοινωνία. Είναι αναμενόμενο και λόγω της εθνολογικής μας σχέσης άλλα και των όσων ανέφερα παραπάνω η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία (ουσιαστικά το Ελληνοκυπριακό κομμάτι του νησιού) να αποτελούν ένα δίπολο το οποίο κατά το δυνατόν στηρίζει τις ίδιες θέσεις και δέχεται τις συνέπειες των πολιτικών επιλογών η μία της άλλης πλευράς. Αυτό έγινε και πρόσφατα όταν όλοι σχεδόν οι ελληνικοί πολιτικοί σχηματισμοί έδωσαν την στήριξη τους άσχετα με την τελική έκβαση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος στους «Κύπριους αδελφούς μας». Όπως και έγινε …

Το πρόβλημα είναι ότι «Κύπριοι αδελφοί μας» τελικά δεν μας λένε τι πραγματικά επιθυμούν. Λύση ή Διχοτόμηση ; Κράτος ή Κοινότητα ; Ομοσπονδία ή όχι ;

Αξίζει να αναφερθεί ότι η πρόταση της ελληνοκυπριακής πλευρά από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο μέχρι και τον Γλαύκο Κληρίδη για την επίλυση του Κυπριακού ήταν η ομοσπονδία με δύο ζώνες και δύο κοινότητες. Αυτό υποτίθεται ότι εξέφραζε και ο σημερινός Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος μέχρι που λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα μας είπε πως «δεν παρέλαβε Κράτος για να παραδώσει Κοινότητα» (!!!) ή απλά εμφάνισε τους Ελληνοκύπριους και τους Ελλαδίτες ως κάποιους ψεύτες που κρύβονταν πίσω απ’ την χρόνια ακαμψία του Ντεκτάς!!!

Όταν δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε στους Ελληνοκύπριους δείχνει ότι η συντριπτική πλειοψηφιά των νέων από 18 έως 25 ετών δεν επιθυμούν καμία λύση του Κυπριακού τότε για ποιο «δεν ξεχνώ» μιλάμε ; ποια λύση μπορεί να δοθεί στο πρόβλημα αν οι μελλοντικοί πολίτες του ενωμένου Κυπριακού κράτους όχι μόνο δεν επιθυμούν να βρίσκονται σ’ αυτό αλλά ούτε καν επιθυμούν την ύπαρξη του ;

Αυτά πρέπει να σκεφτούμε καλά πριν αρχίσουμε να μιλάμε (στην Ελλάδα) ξανά για το Κυπριακό και (στην Κύπρο) για έναρξη διαπραγματεύσεων και επίλυση. Τελικά…

Θύματα ή Θύτες,

Λύση ή Διχοτόμηση ;;;