Σάββατο, 9 Ιουνίου 2007

Αφιέρωμα Μνήμης στον αγωνιστή ΔΩΡΟ ΛΟΪΖΟΥ


Ο Δώρος γεννήθηκε στις 23 του Φλεβάρη το 1944 στη Λευκωσία. Το 1956 φοιτά στην πρώτη τάξη του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Το 1963 βρίσκεται στη σχολή θεάτρου της Λευκωσίας, του Θάνου Σακέττα και Κωστή Μιχαηλίδη. Με τις πρώτες όμως συγκρoύσεις τα Χριστούγεννα, παρατά το θέατρο και στρατεύεται εθελοντικά. Ενώ υπηρετεί, δίνει εξετάσεις για τη σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων της Ρόδου και πετυχαίνει.


Το 1966 πηγαίνει στη Ρόδο όπου έζησε μέχρι το 1968. Είναι η μαύρη εποχή της επταετίας στην Ελλάδα όπου κυριαρχεί η χούντα. Ο Δώρος αγωνίζεται να σταθεροποιήσει ορισμένες ιδέες μέσα του. Απορρίπτει, ανακαλύπτει, ζει την ένταση της συνεχούς αναζήτησης. Παράλληλα προσπαθεί να μεταφυτέψει τις ιδέες του στους ανθρώπους που ζουν γύρω του. Ξεσηκώνει τους συμφοιτητές του σε απεργία μέσα στη σχολή σε διαμαρτυρία για τους απάνθρωπους όρους ζωής. Αυτό όμως γίνεται η αιτία να τον διώξουν από την Σχολή! Γυρίζει στην Κύπρο για λίγο για να πρωτοστατήσει στην ίδρυση του Παγκυπρίου Καλλιτεχνικού και Λογοτεχνικού Ομίλου Νέων, ενώ στη συνέχεια φεύγει για την Αμερική.


Το 1969 πηγαίνει στην Βοστώνη και γράφεται σαν φοιτητής στο Hellenic College. Μετά από τέσσερα χρόνια παίρνει το δίπλωμα Β.Α. Ιστορίας με τιμές. Στη διάρκεια των σπουδών του οργανώνει σεμινάρια για τη νεοελληνική γλώσσα και κουλτούρα, με βασικό στόχο να προβάλλει το πρόβλημα που δημιουργούσε η χούντα στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο.


Το 1972 γυρίζει στην Κύπρο για να συνδεθεί με το Σοσιαλιστικό Κόμμα ΕΔΕΚ όπου στην αρχή δουλεύει σαν απλό μέλος, σύντομα όμως ως Οργανωτικός Γραμματέας της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ και διευθυντής της εφημερίδας "Σοσιαλιστική Έκφραση". Οι εξορμήσεις του σε ολόκληρη την Κύπρο έχουν σκοπό την οργάνωση της Σ.Ν. ΕΔΕΝ. Στα κείμενα που εκδίδει η ΕΔΕΝ υιοθετεί το μονοτονικό σύστημα, με εισήγηση του Δ. Λοϊζου.


15 Ιουλίου 1974: Πραξικόπημα

Η Εθνική Φρουρά, ομάδες της ΕΟΚΑ Β΄ και τα τμήματα της ΕΛΔΥΚ προσφεύγουν στην ένοπλη βία και ανατρέπουν τον Μακάριο. Πρόεδρος ορκίζεται ο Ν. Σαμψών εκδότης της εφημερίδας "ΜΑΧΗ". Ο Δώρος βρίσκεται στις επάλξεις. Η ΕΔΕΚ, η ασίγαστη φωνή της αντίστασης, ρίχνεται στον αγώνα. Ο Δώρος οργανώνει πυρήνες αντίστασης στην Αρχιεπισκοπή, στο Καϊμακλί. Ο θάνατος δεν τον απασχολεί καθόλου. Αψηφά τον κίνδυνο και αντιστέκεται με όλες του τις δυνάμεις.

΄Ομως η απόπειρα δεν έγινε τυχαία, ούτε από τυχαίους ανθρώπους. Η οριστική απόφαση για την απόπειρα πάρθηκε δεκαπέντε μέρες νωρίτερα. ΄Οταν το μεταπραξικόπημα στηριζόταν στην επιβολή της εσωτερικής κατοχής και στο σπασμένο ηθικό του λαού. ΄Οταν ο Κληρίδης συγκαλούσε σύσκεψη στις 15 Αυγούστου με σκοπό να νομιμοποιήσει την αποφάση του για την υπογραφή λύσεως διζωνικής ομοσπονδίας. Η παρουσία του Βάσου Λυσσαρίδη στη σύσκεψη, που κάτω από την απειλή των εοκαβήτικων όπλων, με τη φωνή της αντίστασης υποστηρίζει την άμεση επάνοδο του Εθνάρχη Μακαρίου και αρνείται να αποδεχτεί καταστροφική λύση με τα διχοτομικά σχέδια Γκιουνές. ΄Ετσι μέσα σε κείνες τις δύσκολες στιγμές που η ΕΔΕΚ καθοδηγεί τον λαό οι φασίστες απειλούν τα στελέχη και παίρνουν την απόφαση: ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟ ΒΑΣΟ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗ.


30 Αυγούστου 1974, 9:00 το πρωϊ

Λίγα μέτρα από τα Γραφεία της ΕΔΕΚ μπροστά από το περίπτερο "ΟΧΙ", οι φονιάδες πυροβολούν με λύσσα το μικρό αυτοκίνητο που οδηγά ο Οργανωτικός Γραμματέας της ΕΔΕΝ, καθηγητής Δώρος Λοϊζου. Το αυτοκίνητο πυροβολείται με πρωτοφανή μανία από τους φονιάδες και προσκρούει στο δεξιό πεζοδρόμιο. Ο Δώρος στην προσπάθεια του να σώσει τον αρχηγό του Κόμματος Βάσο Λυσσαρίδη δέχθηκε πολλές σφαίρες στο κεφάλι, όπου έγειρε νεκρός στα γόνατα της γυναίκας του. Οι φονιάδες απέρχονται ήσυχοι γιατί το έργο τους πέτυχε. ΄Ομως ο στόχος, ο Βάσος Λυσσαρίδης είναι ζωντανός. Οι φασίστες σκοτώνουν ένα μεγάλο ποιητή. Το ΔΩΡΟ ΛΟΪΖΟΥ.
Κι όμως οι δολοφόνοι είναι ακόμα ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ ...